Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 1940

Από μια θεματική σειρά άρθρων αφιερωμένων στον Πόλεμο του 1940, δεν ήταν δυνατόν να αγνοηθεί η συμμετοχή του Ελληνικού κινηματογράφου. Ταινίες που τα ιδιωτικά και κρατικά τηλεοπτικά κανάλια, προβάλουν επί σειρά ετών την παραμονή της Εθνικής μας εορτής, αλλά και κατά την διάρκεια της. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια και κακό δεν κάνει σε κανέναν, αφού θυμόμαστε οι παλιότεροι και μαθαίνουν οι πιο νέοι. Παράλληλα, οι τηλεοπτικοί σταθμοί κάνουν το χρέος τους, με το να μας αφυπνίζουν τονίζοντας τους ηρωισμούς των πεσόντων, στην υπόθεση της ελευθερίας. Αν σε αυτά προσθέσετε και τα ντοκιμαντέρ με τις αφηγήσεις των επιζησάντων και των συγγενών των θυμάτων, έχετε μια πλήρη τηλεοπτική εικόνα αυτών των ημερών, που τα τελευταία χρόνια ενισχύεται από τις ειδικές εκδόσεις των εφημερίδων. Ας σταθούμε όμως στον κινηματογράφο και τον τρόπο με τον οποίο ανέπλασε αυτούς τους αγώνες και τις μάχες, τον θρίαμβο της θέλησης και το πνεύμα των προγόνων μας, που έδωσαν τις ίδιες τους τις ζωές, θυσία στον βωμό μιας ελεύθερης πατρίδας, που ξεχνάει όμως τα πάντα… Από το ένδοξο παρελθόν και τους Εθνικούς ήρωες, μέχρι και την ίδια της την ιστορία και τους αγώνες…

Το Ελληνικό Χόλυγουντ, επιστράτευσε τα πιο λαμπερά του αστέρια, τα έντυσε στο χακί και γύρισε χιλιάδες μέτρα κινηματογραφικής ταινίας, σε βουνά και πεδιάδες, αναπαριστώντας το έπος του`40. Πέτρος Φυσούν, Μάνος Κατράκης, Λάκης Κομνηνός, Γιάννης Βόγλης, Παντελής Ζερβός, Θανάσης Βέγγος, Γιάννης Φέρτης, Κώστας Πρέκας, Κώστας Καζάκος, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Κώστας Καρράς, Λυκούργος Καλλέργης, Γιώργος Σίσκος, Δάνης Κατρανίδης, Φαίδων Γεωργίτσης, Χρήστος Πολίτης, Τζένη Καρέζη, Άννα Φόνσου, Μάρθα Καραγιάννη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Όλγα Πολίτου, Ζωή Λάσκαρη, Ίλια Λυβικού, Ξένια Καλογεροπούλου, Βέρα Κρούσκα, είναι μόνον μερικοί από τους ηθοποιούς που πρωταγωνίστησαν στα φιλμ των Κώστα Καραγιάννη, Ντίνου Δημόπουλου, Ντίμη Δαδήρα, Τάκη Βουγιουκλάκη, Γρηγόρη Γρηγορίου, Πάνου Γλυκοφρύδη, Νίκου Φώσκολου, Γιώργου Ζερβουλάκου και πολλών ακόμη.

Κάποιες από αυτές βραβεύτηκαν στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, κάποιες άλλες απλά έκοψαν χιλιάδες εισιτήρια, ενώ υπήρξε και η περίπτωση της λογοκρισίας, με αποτέλεσμα το φιλμ «Γράμμος Βίτσι», να μην προβληθεί ποτέ στις αίθουσες! Όλα αυτά μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία μέσα, μεταξύ 1964 – 1972. Την αρχή βέβαια έκανε ο Ντίμης Δαδήρας το `59, με το «Νησί των Γενναίων», αλλά μεσολάβησαν 5 ολόκληρα χρόνια μέχρι να δούμε ξανά πολεμική ταινία Ελληνικής παραγωγής. Η τελευταία ταινία του είδους, γυρίστηκε το 1981(«Κατάσκοπος Νέλλη»), οπότε και έπεσε(;) επίλογος στα πολεμικά φιλμ, των Ελληνικών στούντιο. Φίνος Φίλμ και Καραγιάννης Καρατζόπουλος, ανταγωνίστηκαν στα πλατό για την επικράτηση στα ταμεία, κάνοντας όμορφες ταινίες, με μικρά κόστη παραγωγής και πενιχρή τεχνολογική υποστήριξη. Όλη αυτή η σειρά ταινιών, σήμερα θεωρείται τμήμα της ιστορίας του Ελληνικού κινηματογράφου και δικαιωματικά, όπως επίσης και καλτ για όσους αναζητούν ετικέτες και κατηγοριοποιήσεις στα πάντα. Ίσως η μοναδική αξία όλων αυτών, να είναι η δυνατότητα που μας δίνουν να νοιώθουμε έστω και μέσα από μια ταινία, τον πόνο και τον αγώνα όσων πλήρωσαν με το ίδιο τους το αίμα, την ευκαιρία για ένα ελεύθερο αύριο όλων. Πιο κάτω, αναφέρονται οι περισσότερες από αυτές τις ταινίες, χωρίς καμία σειρά αξιολόγησης και φυσικά, μπορείτε να προσθέσετε εσείς όσες θεωρείτε ότι ξεχάστηκαν. Να μας συγχωρήσετε για την φτωχή ποιότητα των εικόνων που ακολουθούν, αλλά η έρευνα στο διαδίκτυο δεν απέδωσε τους αναμενόμενους καρπούς…

ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ (Γιώργος Ζερβουλάκος 1971)

ΡΟΥΠΕΛ (Ντίμης Δαδήρας 1969)

Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΕ ΤΑ ΞΑΝΘΑ ΜΑΛΛΙΑ(Ντίνος Δημόπουλος 1969)

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΩΡΑ 5 ΚΑΙ ΜΙΣΗ(Κώστας Καραγιάννης 1971)

ΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ 2 ΦΟΡΕΣ(Τάκης Βουγιουκλάκης 1973)

Η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΦΛΕΓΕΤΑΙ(Ντίμης Δαδήρας 1970)

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΤΟΥ ΡΟΥΠΕΛ(Γρηγόρης Γρηγορίου 1971)

Η ΧΑΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ(Ντίμης Δαδήρας 1971)

ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ(Πάνος Γλυκοφρίδης 1971)

ΑΕΡΑ ΑΕΡΑ ΑΕΡΑ(Κώστας Ανδρίτσος 1972)

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΙΛΗΣΑΝ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ(Γιάννης Δαλιανίδης 1970)

ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ(Ντίμης Δαδήρας 1959)

ΠΡΟΔΟΣΙΑ(Κώστας Μανουσάκης 1964)

ΚΟΝΣΕΡΤΟ ΓΙΑ ΠΟΛΥΒΟΛΑ(Ντίνος Δημόπουλος 1966)

ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ(Άδωνης Κύρου 1966)

ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ(Βασίλης Γεωργιάδης 1971)

ΓΡΑΜΜΟΣ – ΒΙΤΣΙ(Ηλίας Μαχαίρας 1972)

ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ ΝΕΛΛΗ(Τάκης Βουγιουκλάκης 1981)

ΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ(Κώστας Καραγιάννης 1970)

ΥΠΟΛΟΧΑΓΟΣ ΝΑΤΑΣΑ(Νίκος Φώσκολος 1970)

ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΘΑΝΑΣΗ(Ντίνος Κατσουρίδης 1971)

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ(Ντίνος Δημόπουλος 1971)

Τις ταινίες “Οι Γενναίοι του Βορρά” και “28η Οκτωβρίου ώρα 5:30″, μπορείτε να τις βρείτε σε αυτής της εβδομάδας το τεύχος του “Τηλεθεατή” Είναι ακόμη προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει από το περιοδικό, η ταινία “Η Μεσόγειος Φλέγεται”, στις 17 Δεκεμβρίου.

Οι ταινίες “Υπολοχαγός Νατάσα”, “Κονσέρτο για Πολυβόλα”, “Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά” και “Οι Γερμανοί Ξανάρχονται”, μπορείτε να τις βρείτε στην προ τριετίας κασσετίνα με το αφιέρωμα στις πολεμικές Ελληνικές ταινίες της Φίνος Φίλμς, με εισαγωγικό σημείωμα και εκτενή αναφορά από τον Ιάσωνα Τριανταφυλλίδη.

Υπάρχει ακόμη μια ταινία, με την πιο πάνω θεματολογία, στην οποία δεν αναφερθήκαμε και είναι το “Λεωφόρος της Προδοσίας” του Χρήστου Κυριακόπουλου, σε σενάριο Νίκου Φώσκολου, με τους Μάνο Κατράκη και Γιώργο Φούντα, που προσέφερε δωρεάν στους αναγνώστες η εφημερίδα “Ο Κόσμος του Επενδυτή” το 2007, από την σειρά των 148 συνολικά ταινιών με γενικό τίτλο “Η Μεγάλη Συλλεκτική Ταινιοθήκη του Ελληνικού Κινηματογράφου”.

Ότι άλλο στοιχείο βρίσκουμε, θα το προσθέτουμε σε αυτό το άρθρο.

About these ads

About Γιώργος Κοσκινάς

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on 27 Οκτωβρίου 2010, in Cinema, Comics Trades, Έρευνα, Αρχείο, Αφιερώματα, Εκτός Κόμικς, Ελληνικός Κινηματογράφος, Κινηματογράφος, Πολεμικά Φίλμς, War Films and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 3 σχόλια.

  1. Γιώργο καλησπέρα!

    Τέλειο το επίκαιρο αφιέρωμά σου για το Έπος του ’40. Οι περισσότερες ταινίες που αναφέρεις στο κείμενό σου έκαναν άισθηση σ’ όλους εμάς τους πιτσιρικάδες της εποχής… Ώρες χαζεύαμε έξω απ’ τους κινηματογράφους της χρυσής δεκαετίας του ’70 (αλλά και του ’60) μελετώντας με προσοχή τις μεγενθυμένες διαφημιστικές φωτογραφίες που έδειχναν στιγμιότυπα των περιεχομένων των ταινιών και διφήμιζαν στον κόσμο με τρόπο ελκυστικό τα έργα…
    Στις εξωτερικές μετώπες των εισόδων τους φιγουράριζαν γιγαντιαίων διαστάσεων χάρτινες ταμπέλες με τους τίτλους των ταινιών ζωγραφισμένες στο χέρι με πολύ μεράκι από ντόπιους αυτόκλητους ζωγράφους που αναδείκνυαν με τα ζωηρά τους χρώματα τη σημασία της κάθε ταινίας, τους συμμετέχοντες ηθοποιούς της, σφραγίζοντας συνάμα την προσπάθειά τους με υπερφυσική απεικόνιση χαρακτηριστικού στιγμιότυπου της δράσης του πρωταγωνιστή… που τραβούσε το βλέμμα σου από μακρυά! Ήδη, πριν ακόμη κόψεις το εισιτήριο στο ταμείο του κινηματογράφου, έμπαινες στο πνεύμα του περιεχομένου της ταινίας που θα έβλεπες και γι’ αυτό αδημονούσες απερίγραπτα ν’ ακούσεις το καμπανάκι της έναρξης…

    • Καλημέρα Χρήστο, Παναγιώτη, παιδιά. Χρόνια Πολλά! Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Παναγιώτη, νομίζω ότι θα συμφωνήσω μαζί σου, σχετικά με την συχνότητα προβολής αυτών των ταινιών από την τηλεόραση. Ο Έλληνας βέβαια δεν ξεχνά να ξέρεις, όσο τουλάχιστον είμαστε ακόμη ζωντανοί εμείς και 1-2 γενιές μπροστά. Μετά, ….δεν ξέρω τι θα γίνει…. Χρήστο, τι εικονες μου έφερες στο νου, να` ξερες… Εκείνες οι ζωγραφισμένες αφίσες, έβγαζαν μια μαγεία στα μάτια μας και μας καθήλωναν! Θυμάμαι που περνούσαμε από τους κινηματογράφους, πιτσιρικάδες με τα κοντά παντελονάκια, τα “παντώς καιρού” όπως τα λέω, αφού τα φορούσαμε χειμώνα – καλοκαίρι, και καθόμασταν και τις χαζεύαμε με τις ώρες! Πραγματικά μας έβαζαν στο κλίμα, όπως πολύ σωστά είπες, πριν καν μπούμε στην αίθουσα. Αριστουργήματα φτιαγμένα από 3-4 ανώνυμους σχεδιαστές, ζωγράφους να τους πω, που όσο κι αν έψεξα χρόνια τώρα, ούτε τα ονόματα τους δεν έμαθα…

  2. Μπράβο, Γιώργο! Το αφιέρωμά σου είναι ότι πρέπει γι’ αυτές τις μέρες!
    Πάντως, έχω την αίσθηση ότι η τηλεόραση δεν παίζει και πολύ αυτές τις ταινίες τα τελευταία χρόνια.
    Ίσως είναι κι αυτό μέσα στα πλαίσια της γενικότερης προσπάθειας του να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε…

Υποβολή απάντησης

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 478 other followers